Prozac desteğiyle doğuyor sanki her gün. Bi’ bana mı öyle geliyor şüpheliyim.
Bazı dönemler vardır ne desen ağır gelir, TV’yi açmak, haber okumak istemezsin. Dıştan bir müdahale var mutsuzluğumuza… Gündem yoğun, ben de o yoğun gündemin içindeyim. Sonuç olarak hiç mutlu değilim.
Sen yoksan kimse yok!
Kendime açık olsam, çevremdeki engellere takılan düşünceler sendeliyor, biraz daha evrene bağlanırken insanlardan bağımı koparıyorum.
Düşlerin de son kullanma tarihi var-mış!
Düşlerini değiştirmezsen kısırdöngü gibi aynı olayları tekrar tekrar yaşarken buluyor insan kendini. Hayata dair tek planım düşümü genişletmek. Bu yüzden kumandam “Aşk” ve ben bu yoldan ilerliyorum…
Yazar: Aras Kategori: Güncel yorum : 0
Tarih:
13 Aralık 2012
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder